Cuatro pasi

Cuando che se taca łe łuxe del Margnan
vo farme cuatro pasi,
l’àcua ła careça i sasi,
su l’altra riva, l’Angaran.
Che onor!
Camino su łe pèche
de na stòria regałà,
i pòsti che se ga catà
Véscovo, Doxe e Inperador.
Łe cascade łe sona da łontan
dando el paso al pustèrno,
me gusto ła paxe
al cao de ła vałe
a łe me spałe,
łe caxe.
Łe rame seche
łe dixe che xe invèrno
ma łe foje łe ciama primavera:
tiro el fià,
me torna el fià
e ve digo «bona sera!»

careça (pronuncia variabile: caresa, caretsa, caretha) it. accarezza; pèche it. impronte; Vèscovo, Doxe e Inperador nel 998 d.C. l’incontro fra gli inviati delle tre autorità; pustèrno it. luogo non battuto dal sole (il bosco verso nord); cao it. capo, estremità (imboccatura della valle)